جراحی تومور مغز و ۵ روش انجام آن

امروزه با توجه به گسترش بیماری های مغزی از جمله تومور های مغزی، راه های پیشنهادی برای درمان آن نیز ارائه می شود که اولین و مهمترین راه درمان آن، جراحی تومور مغز است که در ذیل به آن پرداخته می شود.

جراحی تومور مغز چیست و چگونه انجام می شود؟

جراحی تومور مغز به عنوان اولین خط درمان در درمان تومورهای مغزی در بیمارستان ها می باشد. متخصصان سرطان در انجام عمل های جراحی تبحر دارند که در آنها با کمترین سطح تهاجم به طور دقیق و ایمن تومور های مغزی برداشته می شوند. هدف از انجام جراحی تومور مغز تعیین موقعیت و برداشت هر چه بیشتر بافت سرطانی به نام دبالکینگ و شناسایی وسعت تومور مغز می باشد.

همچنین، جراحی می تواند سبب کاهش فشار در جمجمه و بازیابی عملکرد های عصبی از دست رفته شود. این جراحی قادر است تا صرع هایی را که سخت مهار شده و توسط تومور به وجود آمده اند را کاهش دهد. گاهی اوقات، جراحی جهت ایجاد دسترسی برای دیگر درمان ها مانند شیمی درمانی یا پرتو درمانی استفاده می شود.

جراحی تومور مغز اغلب با یک نمونه برداری شروع می شود. در نمونه برداری، نمونه هایی از بافت سرطانی مغز برداشته شده و یک پاتولوژیست (آسیب شناس) این نمونه ها را جهت تشخیصی قطعی در زیر میکروسکوپ آزمایش می کند. اغلب، در حین یک نمونه برداری تومور به طور کلی برداشته می شود. این کار در زمانی که تومور ساختارهای مهم مغز را تهدید می کند، بسیار ضروری می باشد.

انواع تومور مغز

تومور های جدا شدنی و یا جدا نشدنی چیست؟

موقعیت و اندازه تومور مغز، در کنار دیگر فاکتور های مخصوص، تعیین کننده قابلیت جدا شدن یا نشدن تومور می باشند. در صورتی که برخی تومور ها در نواحی بحرانی و مهم مغز قرار داشته باشند، جدا نشدنی در نظر گرفته می شوند. زیرا برداشتن این تومور ها بسیار خطرناک بوده و یا آسیب بسیاری به بافت سالم مغز وارد می کند.

ایمنی برداشت تومور می تواند با استفاده از پایش نوروفیزیولوژیک یا نقشه برداری مغز افزایش یابد. هر زمانی که امکان آن وجود داشته باشد از روش های نقشه برداری جهت جراحی مغز و نخاع استفاده می شود.

عمل های جراحی برای برداشتن تومور مغزی

بسته به نوع و درجه تومور، عمل های متعددی می تواند برای بیمار انجام شوند که این جراحی ها عبارتند از:

۱- کرانیوتومی یا برش جمجمه

در این روش جراحی تومور مغز با استفاده از ابزارهای مخصوص، ابتدا جهت دسترسی به تومور یک قطعه از استخوان جمجمه و سپس، کل یا قسمتی از تومور برداشته می شود. پس از جراحی معمولا استخوان دوباره در جای خود قرار داده می شود. در عمل جراحی کرانیوتومی، در صورتی که انتظار تورم پس از جراحی برود، ممکن است استخوان بعدا بر سر جای خود قرار گرفته و یا اصلا قرار داده نشود.

۲- آندوسکوپی اندونازال

در این روش از یک دستگاه آندوسکوپی جهت دسترسی به تومور و دیدن آنها از طریق بینی و سینوس ها استفاده می شود. با استفاده از هدایت تصویری و ابزارهای ویژه ای که به آندوسکوپ متصل می شوند می توان با استفاده از جراحی تومور مغز، تومور را برداشته یا از آن نمونه برداری کرد.

۳- نوروآندوسکوپی

در این روش دستگاه آندوسکوپ از طریق یک سوراخ در جمجمه وارد شده تا درون مغز دیده شود. پس از آن می توان تومور را برداشته و یا از طریق وسایل مخصوص متصل به آندوسکوپ از تومور نمونه بردای کرد.

نوروآندوسکوپی

۴- جراحی شانت

در این روش جراحی تومور مغز یک لوله باریک به نام شنت یا شانت از طریق یک سوراخ کوچک در جمجمه به یکی از بطن های مغز وارد می شود. شنت به همانگونه که مایع اضافی در حفره شکمی جذب جریان خون می شود، مایع اضافی یک قسمت از مغز را به قسمتی دیگر می برد. سلول های سرطانی که ممکن است در این مایع به صورت آزاد وجود داشته باشند در فیلتری که در این لوله تعبیه شده به دام می افتند.

۵- تعبیه یک مخزن اومایا

در حین این عمل جراحی، یک مخزن کوچک به لوله ای در زیر پوست سر متصل می شود. این لوله به یکی از بطن های مغز، جایی که مایع مغزی نخاعی جریان دارد، ختم شده و امکان رساندن مواد شیمی درمانی به مغز و مایع مغزی نخاعی یا خارج کردن مقداری مایع جهت نمونه برداری را فراهم می سازد. هر زمانی که دیگر نیازی به مخزن نباشد، می توان آن را برداشت.

راهکار های لازم برای بهبود درد های بعد از جراحی چیست؟

مدیریت درد یک شاخه از پزشکی است که بر روی کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی به وسیله یک رویکرد مراقبتی یکپارچه تمرکز دارد. با در نظر داشتن اینکه ۱ نفر از هر ۳ بیمار سرطانی پس از عمل جراحی تومور مغز همچنان درد می کشد، مدیریت درد برای بیماران سرطانی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

در صورتی که فرد درد داشته باشد، شدت و گستردگی درد او می تواند به عوامل بسیاری از جمله نوع و سطح سرطان، برنامه درمانی و تحمل درد توسط فرد بستگی داشته باشد. درد فرد می تواند ناشی از خود سرطان یا عارضه جانبی درمان سرطان باشد. افراد مبتلا به سرطان پیشرفته با احتمال بیشتری به درد شدید دچار می شوند. درد سرطان می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

– تومور: ممکن است یک تومور بر روی بافت ها، استخوان ها، اعصاب و اعضا فشار وارد کند.

– گردش خون ضعیف: ممکن است سرطان عروق خونی را مسدود کرده باشد.

– انسداد: انسداد یک لوله یا عضو در بدن مانند کلیه یا مثانه

– عوارض جانبی: جراحی تومور مغز، پرتو درمانی، شیمی درمانی یا دیگر درمان های سرطان می توانند سبب ایجاد درد به عنوان یک عارضه جانبی شوند.

– درد های مستقل: دردی که کاملا از سرطان یا روش های درمان آن مستقل است. مانند سردرد، کمر درد، کشیدگی عضلانی، التهاب مفاصل یا دیگر درد های شایع

– متاستاز یا سلول های سرطانی

دکتر حسام عبدالحسین پورجراح مغز و اعصاب ، دیسک و ستون فقرات

جراح ستون فقرات و دیسک کمر 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.